Ein noe book van Lei van Kraomers

…Asse einmaol het (Rojer) dialektvirus hebst opgeloupe keumse
dao noeëts mieër van aaf… Althans, ich neet.

Zoeëwie in ’t veurwoord van miên beukske steit besjreve waas
ich al op jònge laeftiêd erg geïnteresseerdj in ‘t “plat Roojs”.
Det kwaam veur ein gedeildje vanwege ’t feit det ich neet good
kan lieje as ich get neet begriêp! En dao wore nogal get Rojer weurd
en zinne die mich ter oeëre kwome die ich neet snapdje toen ich nog
mer ein jungelke waâs.
Haje boreminse ’t beveurbieëldj euver “eîn vieërel” dan most oos pap
mich precies oetlègge wat det beteikendje. En de beteikenis van’t woord
“kernieëlke” woeëj ich gaer wete… òmdet ich det zoeë sjoeën vònj klinke!

Toen ich in Wieërt nao sjool ging en dus te make kreeg mèt ’t Wieërts
dialekt vele mich drek de versjille mèt ’t Roojs op.
“Nein!” “Hejjae”, “kotj ins heej” , “ smêrges” , “goeze” , “hang” en “tang”…
’t Kloonk allemaol get sjerp in mien zaochte Roojse oeëre. Dus trocht
ich mich trök “in mien Rojer sjölp” en heb mich in det taaltje vastgebete.

Get later, toen “De Leiderkes” en De Mooshoofpaadzengers begoste op te kome
stòng ich drek veuraan òm tekste te bedinke (nateurlik in ’t Roojs.) En asse det mieër
as 30 jaor hebst gedaôn dan bèsse stilaan verslaafdj gewore. Zeker toen de leedjes
van de MHPZ op de Boontje Aovendje aansloge en op 8 CD’s te beloestere wore.

Nateurlik… taal verangertj, weurd verdwiêne, dao kome noe weurd biê. Mien wichter
kalle anges as ich. En miên kleinkîndj nóg mieër anges. Des neet tege te haoje…
en det mòsse ouch neet wille.

Mer de taal van dien veuraojers koestere en ein bitje in ieëre haoje… det mòt wáál
(wat mich betreftj.)

Lei van Kraomers